ไม่รุว่าฉันรู้สึกอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ 

รู้สึกว่าไม่มีใครเคียงข้าง

ไม่มีใครเลย

จริงๆ นะ

เหงามากเลย

ไม่เคยเหงาอย่างนี้มาก่อนเลย

ผู้คนเดินผ่านฉันไปมากมายก็จริง

แ่ต่ไม่มีใครอยู่เคียงข้างฉันซักคน

อาจจะคิดไปเอง

แต่ใครจะไปรู้ล่ะ

คนที่เห็นอยู่ทุกๆ วัน

อยากจะอยู่ข้างฉันหรือเปล่า 

ฉันคงจะเป็นเพื่อนที่ดีไม่ได้อีกต่อไปแล้ว

เพราะฉันมันเลว.....

ไม่เกี่ยวเนอะ

ฉันอาจจะปากเหม็น ฉันอาจจะไม่สวย ฉันอาจจะดูไม่น่าคบหา

ฉันก็เลยไม่มีใครอยู่ข้างๆ

ถึงจะมี...ฉันก็คงจะเป็นเพียงอากาศที่ลอยอยู่รอบตัวเขาเท่านั้น

รู้สึก แต่สัมผัสไม่ได้

ก็เลยมองว่าไม่สำคัญ

ขาดฉัน......พวกเขาก็คงจะไม่เป็นไร

ฉันไม่ได้มีความสำคัญต่อพวกเขาเลย

จริงไหม?